داریوش صفوت
در روزگار بىهنرى و نامردمى و بالبشوىبازى كه سراسر دستگاههاى تبلیغاتى كشور و سایر رسانههاى گروهى كشور را از سالهاى 1332 الى 1357 را فراگرفته بود و از هر سوى به موسیقى سنتى ایران حملات ناجوانمردانه مىشد، عدهاى از خوانندگان و نوازندگان آن چنانى، نام و چهرشان از رادیو و تلویزیون و مطالبى دور از حقیقت و واقعیت دربارهشان به چشم و گوش مردم مىخورد؛ استادان بزرگ و غمخوار این هنر عرفانى و احساسى، خانهنشین شده بودند، در چنین دوران سختى «مركز حفظ و اشاعهى موسیقى سنتى ایران» طرحریزى و بعد از مدتى تأسیس گردید. یكى از شخصیتهایى كه براى پیشرفت این مركز زحمت فراوان متحمل شده بود دكتر داریوش صفوت بود.
وى به سال 1307 شمسى در تهران متولد شد و پدرش علىاصغر در تعلیم و تربیت او بسیار كوشا بود، پدر كه خود یكى از سهتارنوازان خوب بود از همان كودكى وى را با نواختن این ساز آشنا ساخت و پس از چندى فرزند را نزد حبیب سماعى و در سال 1326 تا 1336 جهت فراگیرى بیشتر و ادامهى سهتار و سنتور نزد استاد صبا مىفرستد، پس از مدتى یعنى از سال 1344 تا 1348 داریوش صفوت نزد استاد حاج آقا محمد ایرانى مجرد جهت فراگیرى گوشهها و ردیفهاى آواز ایرانى مىرود تا جایى كه خود استاد و معلمى والامقام و شامخ گردید و خود در مهمترین مراكز فرهنگى و هنرى به تدریس علم موسیقى پرداخت.
دكتر داریوش صفوت در هنرستان عالى موسیقى و مركز مطالعات موسیقى شرقى CEMO (وابسته به انستیتو موزیكولوژى دانشگاه سوربن) پاریس، دانشكدهى هنرهاى زیبا، هنركدهى عالى موسیقى، «فلسفهى موسیقى ایرانى» در دانشگاه صنعتى، «شناسایى موسیقى ایرانى» در مدرسهى عالى تلویزیون و سینما، «شناسایى موسیقى ایرانى» در جهاد دانشگاهى براى دانشجویان جهاد و سپاه، «شناسایى موسیقى ایرانى» در حوزهى اندیشه و هنر اسلامى تدریس نموده و از این راه خدمات بزرگ و ارزشمندى به شناسایى موسیقى اصیل نموده است. وى غیر از عضویت در كمیسیونهاى علمى و فرهنگى، عضویت در «شوراى تحقیقات» در انستیتوى تحقیقات موسیقىشناسى ایران از سال 1354 تا 1357، عضویت در «شوراى فنى» هنرستان عالى موسیقى از سال 1344 تا 1348، عضویت در «هیئت ممتحنه» امتحانات نهایى هنرستان عالى موسیقى از سال 1344 تا 1346، عضویت در «هیئت داوران» آزمون باربد در سالهاى 1356 و 1357 را دارا بوده و تألیفات بسیارى دربارهى موسیقى ایران داشته كه عبارتند از: رسالهى «عرفان و موسیقى ایران»، «پژوهشى كوتاه دربارهى استادان موسیقى ایران و الحان موسیقى ایرانى»، رسالهى «خصوصیات موسیقى اصیل ایرانى»- بولتن مركز مطالعات موسیقى شرقى- شمارهى سوم- پاریس 1968، «موسیقى ایران» به زبان فرانسه- تحت نظارت شوراى بینالمللى موسیقى یونسكو- پاریس 1966، كتاب به دو زبان (فارسى- انگلیسى) با نام: «جنبههاى عرفانى موسیقى اصیل ایرانى»- از انتشارات «مركز موسیقى سنتى و عرفانى شرق»- نیویورك 1985، ترجمهى فرانسوى كتاب «عرفان و موسیقى ایران» در شمارههاى 484 و 483 سال 1984 مجلهى مطالعات سنتى (Etudes Traditonnelles) چاپ پاریس، دو مقالهى «عرفان و موسیقى ایران» فوقالذكر و دربارهى «عرفان» در شمارهى 31 آوریل 1988- بولتن مركز مطالعات موسیقى شرقى چاپ پاریس.
سال تولد:-، مرتبه علمى: دانشیار، رشته: موسیقى، دانشكده: هنرهاى زیبا، دانشگاه: تهران
ارسال نظر
با تشکر، نظر شما پس از بررسی و تایید در سایت قرار خواهد گرفت.
متاسفانه در برقراری ارتباط خطایی رخ داده. لطفاً دوباره تلاش کنید.
